Θα νοικιάζουμε το ίδιο μας το σπίτι!!!

Πόλεμος στην ιδιοκτησία
 

Ο Κώδικας Δεοντολογίας για τα κόκκινα δάνεια, ο οποίος δεν έχει την ισχύ νόμου, προορίζεται να αποτελέσει τη «Βίβλο» των ελληνικών και ξένων τραπεζών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων στη χώρα μας και θα λειτουργήσει σαν κλειδί για να ανοίξει ο δρόμος των μαζικών «διευθετήσεων» κόκκινων δανείων τόσο για επιχειρήσεις όσο κυρίως για τα νοικοκυριά μέσα από μια «βεντάλια» 22 διαφορετικών επιλογών ή και συνδυασμού αυτών, ώστε μεγάλο μέρος από τις σημερινές οφειλές των 73-75 δισ.. ευρώ να ανακτηθεί στο μέλλον.

Σύμφωνα με το Capital.gr , όμως , θα ξεκλειδώσει και το κουτί της Πανδώρας για τους πλειστηριασμούς ακινήτων φυσικών προσώπων που επί μια πενταετία παραμένουν ουσιαστικά «παγωμένοι» με απανωτές προστατευτικές ρυθμίσεις, ενώ επιπλέον θα εισαγάγει στην Ελλάδα «καινά δαιμόνια» με τα οποία οι Έλληνες δεν υπήρξαν ποτέ εξοικειωμένοι. Τέτοια είναι μεταξύ άλλων λ.χ η υποχρεωτική πλήρης απογύμνωση των περιουσιακών στοιχείων τους στις τράπεζες, η μεταπώληση δανείων σε κερδοσκοπικά funds, η παράδοση των σπιτιών στους πιστωτές με την πληρωμή ενοικίων αντί δόσεων, η απώλεια της ιδιοκτησίας, κ.α.

Ο Κώδικας Δεοντολογίας αποτελεί στην ουσία ένα κείμενο αρχών, διαδικασιών και χρονοδιαγραμμάτων που θα ακολουθούνται από τις τράπεζες και τους δανειολήπτες με στόχο τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια να αρχίσουν με κάποιο τρόπο να αποπληρώνονται εκ νέου, ή τελικά να κρίνονται οριστικά ως μη εξυπηρετούμενα και η διαχείριση του να ακολουθήσει τη δικαστική οδό.

Αφορά τις περιπτώσεις δανείων που βρίσκονται σε στάδιο «προ-καθυστέρησης», ή σε αρχικό στάδιο καθυστέρησης (1 έως 89 ημέρες), σε δάνεια που χαρακτηρίζονται ως μη εξυπηρετούμενα (άνω των 90 ημερών) και σε δάνεια που βρίσκονται σε οριστική καθυστέρηση.

Το αρνητικό είναι πως η προσπάθεια διευθέτησης δανείων ξεκινά χωρίς το σύστημα να έχει βρει λύσεις για το πως θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της μεγάλης απόκλισης των σημερινών εμπορικών τιμών των ακινήτων σε σχέση τόσο με τις αντικειμενικές όσο και με τις εξασφαλίσεις που έχουν λάβει οι τράπεζες όταν χορηγούσαν αφειδώς δάνεια. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως πολλά σπίτια και ακίνητα τα οποία έχουν αγοραστεί με δάνεια, αξίζουν σήμερα πολύ λιγότερο από το χρέος των δανειοληπτών.

Πώς θα λειτουργεί

Τόσο στην πράξη της εκτελεστικής επιτροπής της ΤτΕ που εγκρίθηκε τον Μάιο, όσο και στον Κώδικα Δεοντολογίας αναφέρονται ενδεικτικά 22 ευρέως διαδεδομένες διεθνείς πρακτικές που ακολουθούνται για τις ρυθμίσεις δανείων από τις τράπεζες.

Προβλέπονται τρεις βασικοί τύποι ρυθμίσεων:

-Οι βραχυπρόθεσμες που γίνονται για περίοδο έως 5 χρόνια και περιλαμβάνουν πληρωμή μόνο τόκων, μειωμένες τοκοχρεωλυτικές δόσεις, «πάγωμα» πληρωμών, αναστολή πληρωμών (περίοδος χάριτος), τακτοποίηση του καθυστερούμενου υπολοίπου μέσω ρευστοποίησης περιουσιακών στοιχείων και διατήρηση της απαίτησης για το υπόλοιπο, κεφαλαιοποίηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών κ.α.

- Οι μακροπρόθεσμες που γίνονται για περίοδο άνω των πέντε ετών. Περιλαμβάνουν μόνιμη μείωση επιτοκίου ή επιτοκιακού περιθωρίου, αλλαγή του τύπου επιτοκίου από σταθερό σε κυμαινόμενο ή αντίστροφα, επιμήκυνση δανείου, διαχωρισμός δανείου σε τμήμα που μπορεί να εξυπηρετηθεί και σε αυτό που μπορεί να αποπληρωθεί με πώληση περιουσιακών στοιχείων, μερική διαγραφή χρεών, πρόσθετες εξασφαλίσεις υπέρ της τράπεζας, λειτουργική αναδιάρθρωση μιας επιχείρησης με αλλαγή διοίκησης, συμφωνίες ανταλλαγής χρέους με μετοχικό κεφάλαιο κ.α.

- Η οριστική διευθέτηση: εθελοντική παράδοση της κυριότητας του ακινήτου στην τράπεζα από τον δανειολήπτη, μετατροπή του δανείου σε leasing, μεταβίβαση της κυριότητας του ακινήτου και ενοικίασή του από τον δανειολήπτη, πώληση του δανείου σε άλλη τράπεζα ή σχήμα, ανταλλαγή με στεγαστικό δάνειο μικρότερης αξίας ώστε να αγοράσει νέα κατοικία ή επαγγελματικό ακίνητο, εκκαθάριση της εταιρείας στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας, ρευστοποίηση των εξασφαλίσεων, δικαστικές ενέργειες, κ.α.

Στην πράξη εκτελεστικής επιτροπής της ΤτΕ ορίζεται πως σε περίπτωση που δεν επιτυγχάνεται τύπος ρύθμισης της οποίας η βιωσιμότητα δεν μπορεί να τεκμηριωθεί επαρκώς από τις τράπεζες, εποπτικώς αποδεκτές θα θεωρούνται από την ΤτΕ οι οριστικές διευθετήσεις.

Ειδικά για τα νοικοκυριά, οι ρυθμίσεις δανείων που προτείνονται στον Κώδικα θα λειτουργούν σε συνδυασμό με τις έννοιες του «συνεργάσιμου δανειολήπτη» (σ.σ τη μέθοδο δηλαδή με βάση την οποία οι τράπεζες θα κατηγοριοποιούν τους δανειολήπτες ανάλογα με τη συμπεριφορά τους) και των «εύλογων δαπανών διαβίωσης», μια ακτινογραφία δηλαδή των απαραίτητων εξόδων του δανειολήπτη, την οποία μαζί με την συνολική περιουσιακή του κατάσταση η τράπεζα θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της ώστε να προτείνει ρεαλιστικές ρυθμίσεις.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα εργαλείο που θα προκαλέσει περισσότερο «πόνο» παρά ανακούφιση σε όσους έχουν σταματήσει για διάφορους λόγους (αντικειμενικούς ή «πονηρούς») να πληρώνουν τα δάνεια που έλαβαν στο παρελθόν, πλην, όμως, πρόκειται για μια διαδικασία απολύτως απαραίτητη τόσο για την εξυγίανση των τραπεζών, όσο και για την «ηθική» του συστήματος και τον εύλογο διαχωρισμό μεταξύ των νοικοκυριών που πασχίζουν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους από τους δανειολήπτες που εκμεταλλεύονται μέχρι σήμερα τις προστατευτικές ρυθμίσεις.

enallaxnews.gr